Ingedeeld onder: Andere
Zwembadkantine
Ergens te Sint-Genesius-Rode ligt een, voor veel inwoners lang vergeten, recreatiedomein… de bouw ervan ging van start rond (zo wordt gefluisterd) 1956 en sinds de zomer van 2001 is het onderworpen aan de genadeloze kracht van de natuur en gefrustreerde pubers. Aan de vormgeving en moderne fifties architectuur van het hele domein valt op dat er kosten noch moeite werden gespaard… alles bestaat uit dure natuursteen, ingenieuze betonconstructies, zorgvuldig geplaveide paden en uitheemse plantensoorten.
Het prachtige zwembad ligt centraal tussen de tennis- en basketbalvelden, petanquebanen, speeltuin, minigolf-parcours, cafetaria/restaurant, grasvelden,… noem maar op. Het overgrote deel van dit alles is overwoekerd door jonge bomen, struiken en onkruid. Als kind kwam ik hier op “sportdag” met de lagere school. Vooral het zwembad was my cup of tea, en dat is het nog steeds.
Een fotoreportage (met dank aan de conciërge om mij te laten begaan):
Zwembadkantine
Schaduw in zwembadkantine
Zwembad
Zwembad
Zwembad
Cafetaria - restaurant
Ingedeeld onder: Grafische vormgeving
Winferbluef
Begin januari 2009… iedere dag om 4u ’s morgens opstaan om bij -12°C door de sneeuw te ploeteren met hartpijn, bevroren tenen en kranten. Alles aanwezig in dit prentje (zelfportret).
Ingedeeld onder: Grafische vormgeving
Al enkele jaren ontwerp ik de posters, flyers, tickets, drankbonnetjes,… voor Exclufataal van Chiro Sjoen te Linkebeek. De stijl is gebaseerd op Art Deco en heeft min of meer “le nouveau riche” als thema. De flyers zijn steeds eigenzinnig. Zo hingen ze enkele jaren met een touwtje vast aan een snoepje (Crystal Fruit van het merk Trefin) en voor de meest recente editie waren de flyers een verpakking voor 3 condooms. Met dank aan Remed Pharma uit Sint-Genesius-Rode, een bedrijf waar ik toen postbode voor was, voor de 3.000 condooms.
2006
2007
2008
2009
In 2006 wou ik de poster voorzien van een zilveren kleur, en omdat ik op dat moment geen zeefdruk had deed ik het met sjablonen en een spuitbus. Twee weken, 500 posters en veel gehoest later hadden ze een zilveren kleur, zoals ik het wou. Een foto van de garagevloer:
Zilver
Ingedeeld onder: Andere
In de toekomst zullen er tentoonstellingen plaatsvinden waar je mijn werk zal kunnen zien, ruiken, liefst niet voelen en zeker niet proeven.
Daar zullen ruim op voorhand uitnodigingen voor verstuurd worden. Maar niet via e-mail, tussen alle spam en berichten die je na 20 seconden al bent vergeten. Neen Neen Neen.
Wie zijn/haar naam en adres verstuurt naar nikohanon@hotmail.com , zal op het juiste moment een handgemaakte, onvervalsbare, persoonlijke uitnodiging in de brievenbus vinden.
Waar wacht je nog op ?
Ingedeeld onder: Schilderwerk
Si tu disais
Olieverf op doek, 160 X 100 cm.
Naar het gelijknamige nummer van Francoiz Breut, met Calexico.
De voorbije weken heb ik me verdiept in de glaceertechniek, o.a. met dit schilderwerk. Een woordje uitleg voor de leergierige lezers: “glaceren” is een techniek waarbij je (meestal) de verf gaat verdunnen met een medium, waardoor die transparanter wordt… dat maakt het mogelijk om onder elke nieuwe laag een doorschijn te zien van de onderliggende laag (of lagen). Op die manier krijg je meer kleur in één kleur en lijken verschillende kleuren, die eenzelfde laag gemeenschappelijk hebben, van een soort vanzelfsprekende eenheid. De rokjes van de balletdanseresjes van Edgar Degas ? Inderdaad… glaceertechniek.
Het volgende project is een schilderwerk met het fantastische nummer “Japan” van Cocorosie als uitgangspunt.
Ingedeeld onder: Schilderwerk
De terugreis
Olieverf op doek, 160 X 100 cm.
Ingedeeld onder: Schilderwerk
Uit de tentoonstelling van juni-september 2008 in CC De Meent, Alsemberg. Deze werken heb ik nog in eigen bezit (de werken die je hier niét ziet zijn verkocht). Geïnteresseerden kunnen mij nog steeds contacteren.
Bodas de oro
Olieverf op doek, 80 X 100 cm.
Naar het gelijknamige nummer van Ry Cooder & Manuel Galban, uit Mambo Sinuendo.
Debonair
Olieverf, acryl, velpon en marker op doek, 100 X 100 cm.
Naar het gelijknamige nummer van Afghan Wigs en uit bewondering voor de luchtvaartpioniers.
Everybody 's got something to hide
Olieverf, acryl en marker op doek, 40 X 40 cm.
Naar het gelijknamige nummer van The Beatles.
Brussels spectrum
Olieverf op hout, 40 X 60 cm.
Een prijsbeest.
http://www.sparretail.be/sparretail/static/update/kunst/Persberichericht_n.pdf
Uit 623 inzendingen werd “Brussels spectrum” 4de keuze van de jury, om als afbeelding op een herbruikbare boodschappentas voor de supermarktketen Spar te dienen. Goed voor een eervolle vermelding en een cheque.
De jury bestond uit:
- galeriehoudster Delphine Bekaert, Galerie Hoet Bekaert
- designspecialist Moniek E. Bucquoye, afgevaardigd bestuurder Design Centrum Vlaanderen vzw
- Lieven Daenens, directeur van het Museum voor Sierkunst te Gent
- docent interieurarchitectuur Jean-Marie Fastré van de Hogeschool Saint Luc in Luik
- tassenontwerper Michaël Verheyden
Aan tafel
Lino, 30 X 40 cm.
Onder het motto “Always look at the bright side of life”… een friteuse.
Ingedeeld onder: Andere
Uitleggen wat het plan is.
Maanden geleden kocht ik een canvas van 1m70 hoog en 2m50 lang… daar heb ik een concept voor (meer daarover later), maar oorspronkelijk zou ik het gebruiken voor een werk getiteld “Du Parc”. Du Parc is een oude en verlaten nylonkousenfabriek in Aalst, gelegen op een groot door de natuur overwonnen industrieel domein. Op vrijdag 14 november 2008 omstreeks 22u baanden we ons een weg door de donkere jungle, om uiteindelijk ons doel te bereiken: de tweede verdieping van het centrale gebouw. Na iedereen meermaals gewaarschuwd te hebben voor de gaten in de vloer (voor de lezer thuis: doe dit nooit alleen) begonnen we aan de photoshoot. Met dank aan… Mona Bogaert (foto’s), Dieter Decuypere (foto’s), Egon Londers, Ilse Rillaert, Friso Mosselmans & Adri Vanderelst.
Zorgvuldige voorbereidingen
Du Parc
Du Parc
